Książki i filmy

Książki. Wokół Japonii.

Książki. Literatura i czytadła.
Tematyka krąży oczywiście wokół Japonii.
Stare i nowe. Przeczytane dawno temu i zupełnie przed chwilą.
Poruszające, zabawne, albo intrygujące.
Nie będę wrzucać tu wszystkiego, co przeczytałam, ale to, co przynajmniej trochę warto.
Zdecydowanie subiektywnie!

 

MIECZ ZAGŁADY Kaizan Nakazato
Ach, lubię stare historie samurajskie!
Tsukue Ryunosuke to mroczny wojownik siejący spustoszenie, gdziekolwiek się pojawi.
Jego aura budzi niepokój  mężczyzn i fascynację kobiet.
„Miecz Zagłady” to jedna z najgłośniejszych powieści japońskich I połowy XX wieku,
nie jest jedynie zwinnie napisaną zmyśloną opowiastką, opisuje wiele postaci i faktów historycznych.
Kogo pociągają samurajskie opowieści, nie może przegapić tej książki.
Ja już zawsze będę inaczej spoglądać na Wzgórza Ueno…

 

CUDA ZA ROGIEM  Keigo Higashino
Mój ostatni towarzysz podróży. Książka urocza, zaskakująca i wzruszająca,
gdzie przeszłość miesza się z przyszłością, a pozornie niezwiązane losy ludzkie – między sobą.
Lubię czytać opowieści pozbawione patosu i oficjalnej misji,
które pokazują nie – jak świat jest zły, tylko – jak uczynić go lepszym.
Przez okruchy małego dobra. Każdego dnia.
Przez patrzenie i słuchanie.
To książka o zwykłych prostych ludziach, jakich codziennie pewnie mijamy na ulicy.
Cichym bohaterem jest Yuji Namiya,
właściciel podupadającego sklepu wielobranżowego i sekretnego kącika z poradami.
Jego zaskakująca misja oswaja własne osobiste tragedie i czyni cuda.
Uwaga, może skapnąć łza.

 

KWIATY W PUDEŁKU Karolina Bednarz
Ech, kobiety mają ciężko.
Niestety, tak to już jest na tym okrutnym świecie,
że kobiety mają gorzej od mężczyzn, biedni od bogatych, a chorzy od zdrowych.
Niezależnie od tego, czy rzecz dzieje się w Japonii, Polsce czy Kamerunie.
Nie zadziwia mnie to, nie czyni odkryciem, nie otrzeźwia znienacka,
nie patrzę w związku z tym innymi oczami ani na świat, ani na ukochane wyspy.
Może to kwestia dziesiątek lat bycia kobietą po prostu.
Nie chcę przez to powiedzieć, że odradzam tę książkę. Przeciwnie!
Bo czyta się ją świetnie. Historie są bardzo ciekawe i dobrze opowiedziane.
Z dużych miast i małych wiosek. Wstydliwe sekrety, niewygodne prawdy i trudne tematy.
Połknęłam je łapczywie i z dużą przyjemnością.

JAPONIA UTRACONA  Alex Kerr
Przepyszna książka sentymentalna.
Każdy, kto od lat podróżuje do Japonii, ma wrażenie, że coś ulotnego,
niepowtarzalnego i ukochanego znika powoli, każdego dnia, bezpowrotnie.
Gesty, rytuały, tajemnice, miejsca. Japonia się zmienia i nic już tego nie zatrzyma.
My możemy już tylko wzdychać, jak zgredy; „za moich czasów…”
Za czasów Kerra musiało być faktycznie najlepiej. Bo dziko i dziewiczo.
Bo był jednym z pionierów, bo miał grunt i przestrzeń żeby udomawiać stare przepiękne ruiny,
chłonąć zakulisowe kabuki, rozwijać interesy i kupować antyki za bezcen.
Tak, nikt z nas już nie natrafi na takie okoliczności, kapitalnie zaś się o tym czyta.
Kocham japońską przyrodę miłością ślepą i szaloną,
dlatego wszelkie wzmianki o dawnej nieokiełznanej potędze rozbudzają moją wyobraźnię.
Ech, kiedyś to faktycznie musiało być…!
Prawda też jest jednak taka, że w dzisiejszej Japonii,
miejscami dość zbeszczeszonej bezmyślną nowoczesnością,
gdzie brzegi rzek są często zabetonowane, wybrzeża szczelnie „zabezpieczone”, stoki gór zaplombowane,
a kable oplatają miasta jak pajęcza sieć,
lasy i dzikie bezdroża stanowią wciąż 60% kraju, podczas gdy w Polce… ok 30%.

Nie mogę niestety przejść obojętnie nad okładką.
Nigdy nie sięgnęłabym po tę książkę, gdybym nie wiedziała, że warto.
Niestety oprawa graficzna fajnych książek jest często tak paskudna, że aż brak słów.
I na tym podwórku nie jesteśmy „drugą Japonią”.

 

MISTRZ ŚWIATA UŁUDY Kazuo Ishiguro
Historia emerytowanego malarza, jego obrazów, pięknego starego domu, zapomnianej dzielnicy
i rzeczywistości, która się bezlitośnie zmienia.
Opowiedziana subtelnie, ale nie nudno
– i właśnie ten spokój narracji zaskakująco kontrastuje z narastającym ładunkiem emocji.
Powieść o życiu po wojnie, o trudnych relacjach z córkami i decyzjach z przeszłości,
które mają wpływ na wszystko potem.
Kazuro Ichiguro to nie byle kto!
Dostał literackiego Nobla w 2017 roku za książkę „Nie opuszczaj mnie”.
W uzasadnieniu przyznania nagrody napisano: „w swoich powieściach o wielkiej emocjonalnej sile (KI) obnaża pustkę nad naszym złudnym poczuciem związku ze światem.”

 

ETYKIETA JAPOŃSKA Boye Lafayette De Mente, Geoff Botting
Dlaczego japoński gospodarz czeka na prezent, ale wcale nie spieszy się, żeby go rozpakować,
czy sushi należy zawsze jeść pałeczkami, na ile sposobów należy umieć przepraszać.
Wszystko o powitaniach, tytułach, ukłonach, zachowaniu przy jedzeniu i w gościach.
O imprezowaniu i randkowaniu.
O zachowaniu na ślubie i na pogrzebie.
O światyniach i korporacjach.
Książka ciekawa i warta przejrzenia, chociaż nie należy jej traktować jak „Biblię”.
Każdy jednak z pewnością znajdzie tam kilka przydatnych wskazówek, podpowiedzi i odwiedzi na przynajmniej kilka pytań dotyczących Japonii i rozpoczynających się, obowiązkowo, od „dlaczego…”

 

MOTYL NA WIETRZE Rei Kimura
Wiem, że okładka strasznie zniechęca, a opowieść wydaje się ckliwym romansidłem bez „hepiendu”.
Ta historia wydarzyła się jednak naprawdę.
W nadmorskim Shimoda, faktycznie żyła przepiękna Okichi Saito, z którą los igrał okrutnie.
Najsłynniejsza gejsza. Kochanka amerykańskiego konsula.
Dopiero 100 lat po jej śmierci doceniono, że przyczyniła się do wynegocjowania pierwszego traktatu między Japonią i Ameryką. Za życia otoczona była jednak pogardą, doświadczyła potwornego odrzucania i podwójnej osobistej straty.
Uwaga, można uronić łzę.

motyl

 

LATA MROKU Sawako Ariyoshi
Nawet młodzi ludzie wiedzą, że kiedyś będą musieli  umrzeć.
Nie zdają sobie jednak sprawy, że po drodze czeka ich coś znacznie gorszego. Starość.
Tak, o tym właśnie jest ta książka. Trochę przerażająca, trochę smutna, trochę wiercącą dziurę w głowie.
Ale świetna. I, myślę, że bardzo potrzebna.
O opiece nad starzejącymi się rodzicami,
i o starości, która wkrada się w życie tych, którzy jeszcze o niej nie chcą wcale myśleć – dorosłych dzieci,
które właśnie odchowały swoje dzieci i liczą, że teraz będą mieć czas dla siebie.
Ta książka porusza.

lata mroku

 

TAJEMNA HISTORIA PANA MASASHIEGO  Tanizaki Jun’ichiro
Historia jest faktycznie tajemna i niezwykła,
opowiada bowiem dzieje znanego Bushi, Musashi-no-Kami Terukatsu, który,
będąc świetnym wojownikiem, jednym z bohaterów swej epoki i człowiekiem wielkiego honoru,
jednocześnie przez całe życie pozostawał w sidłach obsesyjnej, dość perwersyjnej, namiętności.

„Pan Musashi był człowiekiem niepospolitym, jego życie intymne zatem mogło być równie niezwykłe.
Oficjalne źródla milczą o jego skłonnościach i większość ludzi o nich nie wie (…)
ale łatwiej jest pokonać zbójców w górach, niż zatriumfować nad złem w ludzkim sercu.”

Zaintrygowani? Mam nadzieję! Książkę czyta się wyjątkowo dobrze,
choć czekający na „momenty” mogą być nieco rozczarowani.
Autor, porownywany do Poego i Wilde’a, doskonale wie, jak prowadzić czytelnika
po ciemnych korytarzach zamków i mrocznych zakamarkach duszy.

tajemna historia, wszystkiegojaponskiego

 

PUREZENTO Joanna Bator
Kto nie czytał, niech umili sobie weekend.
Niezobowiązująca, niekoniecznie głęboko japońska, ale przyjemna do poczytania.
Najciekawszy wątek to oczywiście KINTSUGI, czyli sztuka naprawiana stłuczonej ceramiki złotem.
I penetrowanie tokijskiej Ookayama!
A reszta?
„Kamakurski romans” jest wyjątkowo… idealny, ale za to całkiem zgrabny,
natomiast temat warszawskiej, nagle utraconej, miłości i wszystko wokół  – należy przemilczeć.
Milczenie jest złotem.

 

ULICA TYSIACA KWIATÓW Gail Tsukiyama
Urocza rodzinna historia.
Pełna wzruszającej codzienności, delikatnych dotyków miłości, cichych tragedii,
duchów i atmosfery tokijskiej Yanaki.
Z wojną i sumo w tle.
Piękna opowieść o dwóch braciach, o różnych temperamentach, wrażliwości i własnej drodze.
Jeden to słynny Yokozuna , drugi – twórca drewnianych teatralnych masek.

2 thoughts on “Książki. Wokół Japonii.

  1. Dzięki za polecenia.
    Jeśli chodzi o Joannę Bator, warto jeszcze wspomnieć „Japoński wachlarz” – książkę o jej pierwszym pobycie w Japonii i odkrywaniu czy próbie opisania jej mieszkańców. Bardzo ciekawa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *